Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 4 czerwca 2025 roku

Pozwem z dnia 28 sierpnia 2025 roku M. D. imieniem małoletnich (...) i P. sióstr G. domagała się zasądzenia od pozwanego J. G. na rzecz małoletniej (...) G. alimentów w kwocie po 800 zł miesięcznie oraz w kwocie po 700 zł miesięcznie na rzecz małoletniej P. G., płatnych do 10 – go dnia każdego miesiąca, poczynając od dnia wniesienia pozwu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia płatności którejkolwiek z rat oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz małoletnich powódek kosztów postępowania. Jednocześnie wniosła o zabezpieczenie powództwa.

Uzasadniając swoje stanowisko strona powodowa wskazała, że rodzice małoletnich pozostawali w związku partnerskim i wspólnie mieszkali do 23 kwietnia 2024 roku. Od momentu wyprowadzki pozwany ani razu nie przekazał matce małoletnich żadnych kwot na ich utrzymanie. Płacił jedynie za obiady w szkole starszej córki. W pozwie wskazano również, że przedstawicielka małoletnich uzyskuje miesięcznie około 8.000 – 9.000 zł dochodu. Pozwany spotyka się z córkami dwa razy w tygodniu, spędzając z nimi popołudnia. W wakacje 2024 roku kontakty te ustały i spędził z dziećmi jedynie okres od 22 do 31 lipca. W pozwie podano, że pozwany mieszka u matki, co zmniejsza jego koszty utrzymania. W pozwie koszty utrzymania małoletniej P. matka określiła na kwotę 1.400 – 1.600 zł miesięcznie, zaś małoletniej M. na kwotę 1.700 – 2.000 zł miesięcznie.

W odpowiedzi na pozew pozwany uznał powództwo do kwoty po 300 zł miesięcznie na rzecz małoletniej (...) oraz po 400 zł na rzecz małoletniej P. oraz wniósł o zniesienie kosztów postępowania pomiędzy stronami.

W uzasadnieniu pozwany podniósł, iż nie posiada możliwości zarobkowych, które pozwoliłyby sprostać żądaniu pozwu. Podał, że pracuje jako handlowiec i otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 3.500 zł miesięcznie. Pozwany swoje miesięczne wydatki określił na kwotę 3.233 zł. Podał, że dodatkowo opłaca wyjazd wakacyjny dla siebie i córek za 2.000 zł rocznie oraz pokrywa koszty ich pobytu u niego, co kosztuje go każdorazowo 100 zł. Pozwany podkreślił, że nie uchyla się od kontaktów z dziećmi, może i chce spędzać z nimi więcej czasu odciążając matkę w opiece nad córkami, jednak jest mu to utrudniane przez przedstawicielkę ustawową małoletnich powódek.

Sąd ustalił:

Małoletnia M. urodziła się (...). Pochodzi z nieformalnego związku (...). Ukończyła II klasę szkoły podstawowej. Jest dzieckiem zdrowym, nie wymaga specjalistycznego leczenia. Cierpi jedynie na alergię. U małoletniej wykryto znaczną wadę zgryzu, konieczne okazało się leczenie ortodontyczne poprzedzone leczeniem stomatologicznym. Matka na ten cel przeznaczyła już 900 zł. Małoletnia jest pod opieką psychologa. Dotychczas odbyły się dwa spotkania matki małoletniej z psychologiem oraz sześć spotkań z psychologiem samej małoletniej. Koszt pierwszego spotkania wyniósł 200 zł, każde kolejne to był wydatek rzędu 180 zł. Wcześniej małoletnia przez cztery miesiące uczęszczała z NFZ na terapię grupową. Małoletnia uczęszcza od trzeciego roku życia na język angielski. Zapisał ją tata, on ponosi koszty z tym związane. Małoletnia na angielski chodzi dwa razy w tygodniu. Małoletnia, po rozstaniu rodziców, miała z ojcem regularny kontakt. Od pewnego czasu nie chce się z nim widywać.

Małoletnia P. urodziła się (...), jest córką pozwanego i M. D.. Uczęszcza do przedszkola. Koszty związane z przedszkolem ponosi mama małoletniej. Miesięcznie jest to kwota 230 – 250 zł. Małoletnia chodzi na tańce za 80 zł miesięcznie. Nie choruje poważnie. Uczęszcza też na język angielski dwa razy w tygodniu opłacany przez ojca. W każdy wtorek i czwartek tata odbiera ją z przedszkola i spędza z nią popołudnie oraz zawozi w tym czasie na angielski. W ferie zimowe dziewczynka spędziła tydzień z ojcem. Cztery dni byli w W. u siostry pozwanego.

Do kwietnia 2024 roku małoletnie mieszkały w domu z rodzicami – pozwanym i M. D. oraz dwojgiem przyrodnich braci.

Matka małoletnich powódek, M. D., ma 38 lat. Z wykształcenia jest technikiem kosmetycznym. Prowadzi własny salon kosmetyczny i jednoosobową działalność gospodarczą. Osiąga z tego tytułu około 7.000 zł dochodu miesięcznie. W 2024 roku matka małoletnich uzyskała 81.097,67 zł dochodu. Przedstawicielka ustawowa małoletnich powódek mieszka z córkami oraz nastoletnimi synami z poprzedniego związku w domu jednorodzinnym w T.. (...) mają 18 i 15 lat. Uczą się. Otrzymują od ojca alimenty w kwocie 1.100 zł miesięcznie na obu. Ojciec dokłada się do kosztów wakacji synów, wyjazdów, pokrywa połowę większych wydatków związanych z synami, czy też wydatków nieprzewidzianych.

Matka małoletnich ma, zaciągnięty w 2024 roku, kredyt hipoteczny na dom na kwotę ponad 240.000 zł. Rata wynosi około 1.615 zł. Jest właścicielką dwóch samochodów. H. z 2017 roku, który jest w leasingu z miesięczną ratą wynoszącą 2.000 zł oraz P. z 2008 roku, którym jeździ pozwany. Ma jeszcze drobne kredyty konsumpcyjne, łącznie rata za nie wynosi około 300 zł miesięcznie.

Nieruchomość, w której mieszkają małoletnie z mamą i przyrodnimi braćmi, stanowi własność matki małoletnich. Dom został zakupiony w ramach programu „mieszkanie dla młodych” w 2018 roku. Na dom rodzice małoletnich wzięli kredyt hipoteczny. Pozwany do 2024 roku spłacał ratę kredytu. Spłacał kredyt na wykończenie domu. Rata wynosiła prawie 800 zł. Dom ma 110 m2.

Koszty miesięczne związane z domem to: woda – 200 zł, prąd – 400 -500 zł, gaz – 1.100 zł. Oprócz tego opłaty za telefony, Internet, ubezpieczenie nieruchomości.

Pozwany ma 40 lat, z zawodu jest technikiem handlowcem. W związku partnerskim z matką małoletnich pozostawał 11 lat. Mieszka z mamą, w jej mieszkaniu. Daje mamie 1.200 zł miesięcznie na jedzenie i media. Oprócz małoletnich powódek nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Obecnie, od 7 marca 2022 roku, pozwany pracuje w firmie sprzedającej kostkę brukową. Jest sprzedawcą, czasem zawozi towar do klienta. Pracuje od 7:00 do 16:00, odpracowując wcześniejsze wyjścia po córkę. Otrzymuje najniższe wynagrodzenie. Obecnie około 3.700 zł netto. W 2024 roku pozwany uzyskał 58.235,73 zł dochodu. Dochód po odliczeniach wyniósł 49.920,34 zł. Nie ma premii czy prowizji sprzedażowej. Nie otrzymuje na święta bonów, dodatkowych środków finansowych. Nie składał podania do pracodawcy o podwyżkę. W 2024 roku odbył rozmowę dotyczącą podwyższenia wynagrodzenia. Pracodawca odpowiedział mu, że płaci na tyle, na ile stać jego firmę. Pozwany nie szukał lepiej płatnej pracy. Jest zadowolony ze swojego pracodawcy, bo ten pozwala mu wcześniej wychodzić dwa razy w tygodni. Pozwany uważa, że u innego pracodawcy to nie byłoby możliwe. Nie dowiadywał się jakie warunki zatrudnienia oferują inni pracodawcy.

Pozwany spotyka się regularnie w każdy wtorek i czwartek, odbierając P. z przedszkola, z córką. Zawozi ją na angielski. Później idą razem na lody, do bawilandii, spędzają wspólnie czas do 18:00 – 19:00.

Pozwany opłaca córkom angielski. Po 200 zł za każdą z małoletnich miesięcznie. Pozwany kupił kapcie do przedszkola dla małoletniej P..

Pozwany nie współfinansuje większych, nieprzewidzianych wydatków na córki. Nie kupuje im prezentów na święta czy urodziny. Pozwany nie wiedział o konieczności leczenia małoletniej (...).

Pozwany zabrał zwrot za wcześniejszą spłatę kredytu hipotecznego. Zwrot wyniósł 4.600 zł.

Pozwany od października 2024 roku przekazywał na córki 800 – 900 zł.

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym zeznań przedstawicielki ustawowej małoletnich powódek oraz pozwanego.

Strony nie kwestionowały wiarygodności przedstawionych dokumentów. Sąd nie dopatrzył się również okoliczności podważających wiarygodność przesłuchania zarówno przedstawicielki ustawowej, jak i pozwanego, dlatego w całości uznał je za oparte na prawdzie i obrazujące rzeczywistą sytuację stron.

Sąd zważył:

Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Zgodnie z normą art. 133 § 1 k.r.o. rodzice są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres tych świadczeń wyznaczają z jednej strony usprawiedliwione potrzeby strony uprawnionej, z drugiej możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego – art. 135 k.r.o. Współzależność między powyższymi czynnikami wyraża się w tym, że usprawiedliwione potrzeby uprawnionych powinny być zaspokojone w takim zakresie, w jakim pozwalają na to możliwości majątkowe i zarobkowe zobowiązanych. Pod pojęciem usprawiedliwionych potrzeb rozumie się własne potrzeby dzieci, a ich zaspokojenie polega w szczególności na zapewnieniu im warunków życia odpowiednich do wieku, stanu zdrowia oraz innych okoliczności.

Wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 135 § 2 k.r.o. wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Z ustaleń sądu wynika, iż od kwietnia 2024 roku to matka sprawuje nad małoletnimi powódkami wyłączną opiekę, poświęcając im cały swój czas i starając się zapewnić jak najlepsze warunki rozwoju. Choć pozwany ma z małoletnią P. stały kontakt, to jednak nie uczestniczy on na bieżąco w wychowaniu i w opiece nad córkami. Zatem przedstawicielka ustawowa małoletnich spełnia już swój obowiązek alimentacyjny poprzez sprawowanie pieczy nad dziećmi. Dlatego też na pozwanym powinien spoczywać obowiązek dostarczania małoletnim środków na zaspokojenie ich usprawiedliwionych potrzeb zgodnie z własnymi możliwościami zarobkowymi i majątkowymi.

W toku postępowania ustalono, iż miesięczne koszty utrzymania małoletnich powódek wynoszą 1.600 – 1.700 zł, wliczając w to koszty wyżywienia, zakupu odzieży, środków czystości, lekarstw, koszty związane z edukacją czy leczeniem ortodontycznym starszej dziewczynki oraz proporcjonalne koszty utrzymania nieruchomości, w której mieszkają małoletnie. Zatem koszty utrzymania małoletnich powódek są dość znaczne, a wytoczone w niniejszej sprawie powództwo nie było wygórowane. Matka małoletnich domagała się bowiem kwoty po 800 zł miesięcznie dla starszej (...) i po 700 zł miesięcznie dla młodszej P..

Dokonując rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie sąd miarkował kwotę zasądzonych alimentów biorąc pod uwagę możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego. Pozwany oczywiście także ma swoje potrzeby, musi zakupić żywność, odzież, leki. Przekazuje mamie, z którą mieszka, 1.200 zł na pokrycie kosztów związanych z mieszkaniem i wyżywieniem. Wydatkuje też pewne kwoty na zajęcia dodatkowe dla córek oraz na rozrywkę dla młodszej P. podczas spotkań z nią. Niemniej jednak w ocenie sądu, mimo zarobków oscylujących w granicach najniższej krajowej, nadal stać pozwanego na alimenty w łącznej wysokości 1.400 zł, a to z uwagi na jednak niewielkie koszty związane z własnym utrzymaniem. Okoliczność, iż sąd wziął pod uwagę możliwości zarobkowe pozwanego dokonując rozstrzygnięcia w sprawie, znalazła odzwierciedlenie w punkcie 2 wyroku z dnia 4 czerwca 2025 roku, w którym sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, ponad kwotę 1.400 zł zasądzoną od daty wniesienia powództwa – od 30 sierpnia 2024 roku – w punkcie 1 wyroku.

Reasumując pozwany posiada możliwości majątkowe i zarobkowe, które umożliwiają mu ponoszenie częściowych kosztów utrzymania małoletnich powódek, co zresztą czyni również obecnie, choć w mniejszym zakresie.

O kosztach postępowania, jako że strona powodowa utrzymała się w przeważającej mierze ze swoim żądaniem, a w sprawie nie zaszły nadzwyczajne okoliczności uzasadniające odstąpienie od obciążenia pozwanego kosztami postepowania, sąd orzekł w oparciu o art. 98 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1, art. 3 ust 2 pkt 1 i art. 13 ust 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz przepisy § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015, poz. 1804 ze zm.), ustalając stawkę pełnomocnika strony powodowej.

Na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. sąd nadał wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności.

………………………………..

/Sędzia Adam Skowron/

ZARZĄDZENIE

1. odnotować sporządzenie uzasadnienia;

2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego;

3. kal. 14 dni lub z wpływem.

T., dnia 11 lipca 2025 r.. Sędzia Adam Skowron

z/u

w dniach 27 czerwca – 7 lipca 2025 r. sędzia referent przebywał na urlopie wypoczynkowym.

Sędzia Adam Skowron